آداب ازدواج مردم منوجان


اخبار روز


آداب ازدواج مردم منوجان

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


خواستگاری

ازدواج این مناطق در گذشته بیشتر درون فامیلی یا درون طایفه ای بودند . برای بیان این مفهوم ضرب المثلی رایج است که می گوید «وصلت با خودی سودا با غریب » وهمچنین بین دو طایفه هنگامی وصلت ایجادمی شد که آن دو طایفه باید در یک طبقه اجتماعی بودند . در مورد انتخاب همسر گاهی دیده می شد که والدین نقش عمده ای ایفا می کردند وآن به چند گونه است . هنگامی که دختری متولد می شد؛کسی که پسر چند ساله ای داشت اورابرای پسر خود ناف بر می کرد.  وهمگامی که پسر به سن بلوغ می رسیدوالدین یکی از دختران فامیل یا همسایه را برای ازدواج با او انتخاب می کردند . اگر ازدواج با مرد غریبه یا مرد بزرگسال باشد ؛مقداری مال برای رضایت پدر دختر می دادند . اگر مادر هدیه ای بگیرد «شیر بها می گویند » اما امروزه دختر وپسر نقش عمده درانتخاب همدیگر را دارند .

دوران نامزدی

   به دلیل پایین بودن سن ازدواج در گذشته دختران در اکثر موارد هنگامی که نامزد خود را می دیدند یا فرار می کردند یا قایم می شدند که به این مسئله «رو گرفتن » می گویند . اگر دوران نامزدی ؛خانواده پسر پارچه یا مقداری لباس به عروس خود هدیه بدهند ؛می گویند جل پج شده است . مدت نامزدی معمولاً تا چندین ماه تا یک سال بیشتر نبود واگر طول می کشید به علت سوگواری بود واما اخیراً دوران نامزدی که از خواستگاری تا شب جشن عروسی می باشد به چندین سال هم می رسد که در این دوران دختر وپسر به فکر خانه و وسایل رفاهی هستند .

عقد کنان

در گذشته در بیشتر موارد هنگام قرائت صیغه عقد زوجین حضور نداشتند و والدین در طی مراسمی مشخصات زوجین را بر روی کاغذ نوشته وبه نیابت از آنها به نزد روحانی عاقد می رفتند و صیغه عقد را می خواندند که به جای عقد بستن می گفتن کاغذ گرفته شد واگر کار به جدایی می کشید ؛می گفتند کاغذ را شسته ایم .

در شب عقد کنان هر دو خانواده عروس وداماد در خانه پدر عروس جمع می شدند ؛گوسفندی می کشتند و یا شربت وشیرینی می دادند وهدیه های مختلفی را به هم می دادند . معمولا ًمراسم عقدی که جدا از جشن عروسی گرفته می شود کمتر به هلهله وشادی می پردازند وبیشتر مراسم را به روز جشن عروسی می گذارند . خرج مراسم عقد وعروسی کاملا بر عهده خانواده داماد می باشد .

بجار (بذل وبخشش)

اجرای این امر بستگی به وضع اجتماعی اقتصادی خانواده داماد دارد . در بعضی خانواده ها فامیلهای آنان چند روز قبل از جشن عروسی هدیه های نقدی وغیر نقدی خود را می دهند . امروزه بیشتر شب جشن عروسی هدایای خود را تحویل می دهند .

روز خوشی

هر دو خانواده به پیش ملای محله میروند . با اعتقادات خاص خود روز خوشی را برای عروس تعیین می کنند .

حِجله رفتن عروس

چند روز قبل از جشن وشادی عروس به حجله ای که برای او مشخص کرده اندمی رود و اجازه بیرون رفتن از محیط خانه را ندارد ونزدیکان او را تنها نمی گذارند تا اینکه به منظور اجرای مراسمی از حجله بیرون بیاید .

جُل بُرُن

یک روز قبل از جشن عروسی اعضای خانواده و فامیل داماد که بیشتر زن هستند لباسها ؛پارچه ها وطلاها را در صندوقی می گذارند وبا هلهله وشادی به خانه عروس می برند ودر آنجا خیاط چادر ولباس عروس را می دوزد .

حنا بندان

یک شب قبل از عروسی خانواده داماد وفامیلهای آن مقداری حنا در ظرفی خیس کرده وبا هلهله وشادی به خانواده عروس می روند . در آنجا دستان وپاهای عروس وداماد را حنا می بندند ودر آن حال ترانه هایی می خوانند :

امشب حناش می بنم (می بندم)                ور دست وپاش می بنم (می بندم )

اگر      حنا           نباشه                      شمش طلاش می بنم (می بندم )

ما  حنا  را  تر   می کنیم                       ما  شیری  (داماد )  شر   می کنیم

حمام رفتن عروس

صبح روز عروسی زنان فامیل با هلهله وشادی عروس را به حمام می برند . دور سر او دستمال می چرخانند ومی خوانند :

شونه  زن  ای  شونه  زن                          شونه  به  مویش  بزن

کال (تار) مویش کم نبو (نباشد )               دل شیری(داماد ) قهر اَبو

سر تراشیدن

عصر روز عروسی اعضای فامیل دو طرف با مهمانانی که ظهر در خانه داماد پذیرایی شده اند . دامادرا بر روی چهار پایه ای می نشانند . سلمانی موهای سر وصورت اورا کوتاه می کند در این هنگام زنان دستمالهای خود را به طرف آن تکان می دهند ومی خوانند :

ای  دلاک  سر  تراش                           سر  خوبیش  بِتِراش

این جا که سر می تراشیدند                    نقل ونبات می پاشیدند

حمام رفتن داماد

بعد از سر تراشیدن داماد را به طرف حمام می برند ؛زمانی که داماد به حمام می رود تا بیرون می آید عده ای به رقص وپایکوبی می پردازند

رفتن داماد به خانه عروس

داماد از حمام بیرون می آید . وبا همه میهمانان وتماشاگران راهی خانه پدر عروس می شوند . زمانی که به آنجا می رسند کنیز یا مادر عروس با دود کردن اسفند به استقبال داماد می آید . سپس داماد جلوی خانه عروس در جایگاه مخصوص می نشیند ؛مطرب شروع به دهل زدن می کند در آنجا اقوام داماد به رقص وپایکوبی می پردازند ؛اعضا خانواده داماد شام وشیرینی را در خانواده عروس توزیع می کنند .

رفتن عروس وداماد بر تخت

آخر شب عروسی داماد را به خانه عروس می برند ؛پدر داماد پیش از اینکه عروس وداماد به منزل خود بروند گوسفندی را بر در خانه آنها می کشند و آنها پای راست خود را به خون آن آغشته می کنند تا از هر گزندی در امان باشند . هنگامی که روی تخت نشستند یکی از نزدیکان سر آنها را آرام به هم می کوبد زیرا بر این باورند وقتی سر دو زوج رابه هم بکوبند محبتشان نسبت به هم بیشتر می شود . ودر برابر سختی ها ومشکلات زندگی مقاوم می شوند . دهل زدن ؛گوسفند ذبح کردن ومراسمی که صبح روز بعد در خانه داماد وعروس برگزار می شود پا تختی می گویند . گوسفندی که پای تخت کشته می شود از طرف داماد است  در حالی که عروس را به طرف تخت می برند همه با هم می خوانند:

ور  خیز  ور  خیز ای  صنم                     حالا  مجال  رفتن  است

حالا   که    بُردِن    دختر                        تنها     نشیند     مادر

نالَ  بند  ای  نالَ  بند                            نالَ  به   کفشونی   نَمَند

پاشنه  بند  ای  پاشنه  بند                     پاشنه  بر  کفشهاش  نماند

رقص وپایکوبی

رقص چوب : این رقص در مراسم عروسی سنتی همراه با چوب بازی وپایکوبی می باشد و آن به طوری است که پای کوبان رقاص هر نفر چوبی حدود 75 سانتی متر به دست می گیرند ودایره ای بزرگ تشکیل می دهند . در یک نوای ساز ودهل نصف افراد به نفرات جلوی خود با چوب حمله می کنند و نصف دیگر با چوبی که در دست دارند به دفاع از نفرات پشت سر می پردازند ؛همچنین در نوای بعدی بر عکس عمل می کنند واین حرکت به حالت دورانی ادامه پیدا می کند .  اگر کسی مهارت نداشته باشد باید با جفت خود از میدان خارج شود .

محصولات


ارسال نظر





Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.