روستای دهشیخ سندی دیگر بر مهاجرت گسترده مردم رودبار زمین + تصویر


اخبار روز


روستای دهشیخ سندی دیگر بر مهاجرت گسترده مردم رودبار زمین + تصویر

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

روستای دهشیخ سندی دیگر بر مهاجرت گسترده مردم رودبار زمین + تصویر

 

در گذشته در مورد علل ، چگونگی و کیفیت مهاجرت مردم رودبار زمین به اختصار شرح دادیم که مورد توجه دوستان زیادی قرار گرفت و از همه عزیزان بخاطر همراهیشون تشکر می کنم.

همانطور که گفتیم بسیاری از مردم رودبار زمین به دلایلی همچون: خشکسالی، جنگ و شیوع بیماری های واگیر و برخی هم بدلیل اشتغال و یا مهاجرت به سرزمین هایی با موقعیت متفاوت مهاجرت کردند که هر طایفه انگیزه خاص خود را داشت که نمی شود یک دلیل را دلیل اصلی این مهاجرت عنوان نمود.

مهاجرت مردم رودبار زمین بیشتر از شرق به سمت غرب بوده که در حاشیه خلیج فارس گروه های مختلف حرکت خود را ادامه دادند که تمام این انگیزه ها از جمله علت، مسیر، سکونت گاه های موقت و دائمی دلایل خاص خود را دارند که در آینده به چند مورد دیگراشاره خواهیم کرد.

یکی از این مقاصد روستای ده شیخ است، این روستا در جنوب کرمان واقع شده است اما در روستاهای اطراف آن مردم بلوچکاره زندگی نمی کنند، این روستا در شهرستان ارزوییه استان کرمان می باشد، روستایی کوچک که لهجه بلوچکاره ای و فرهنگ متفاوت، آن را از روستاهای دیگر متمایز می کند. آنها اصالت خود را با توجه به گذشت سالها از آن مهاجرت حفظ نموده و خود را بلوچکاره و اصلاتا رودباری می دانند.

البته نکته جالبی که بعد از تحقیق در پیرامون اهالی این روستا مورد توجه ما بود زمان مهاجرت آنها می باشد، در گذشته می پنداشتم که رودباری ها در زمان جنگ جهانی اول و دوم مهاجرت گسترده خود را آغاز کرده اند که پس از مصاحبه با یکی از اهالی روستای دهشیخ متوجه شدیم که از حدود 500 سال پیش این مهاجرت گسترده آغاز گردیده است.

سوال های زیادی پیرامون این روستا وجود دارد که به چند مورد از آنها طی مصاحبه با یکی از اهالی روستا(نیما نبوی) پاسخ خواهیم داد.

1-      علت این مهاجرت چه بوده است؟

علت مهاجرت این روستا هم می تواند دلایل زیادی داشته باشد که بخاطر مکتوب نشدن تارخ روستا کاملا هویدا نبوده و چیزی که مشخص است سرزمین فعلی از حاصلخیزی مطلوبی برخوردار بوده و به دلیل شغل اولیه مهاجرین که گله داری بوده آنجا را برای اقامت دائم مناسب دانستند.

2-  در حال حاظر این روستا بر اساس تقسیم کشوری جزء کدام شهر ستان و استان می باشد؟

تا قبل از انقلاب جز هرمزگان و حاجی آباد بود ولی بعد  در  تقسیمات کشوری جزء استان کرمان شد و در حال حاضر جز شهرستان ارزوییه کرمانه ، دهشیخ واقع در جنوب غربی  استان کرمان و شمال شرق استان هرمزگان واقع شده است و آخرین روستا حوزه استحفاظی استان کرمان محسوب می شود بعد از دهشیخ منتهی  می شود به روستا های  شمیل - آشکارا - جایین که جز شهرستان حاجی آباد استان هرمزگان می باشند.

3 – اولین مهاجرین این روستا چه کسانی بودند؟

سه برادر بودند که از مالداران( صاحبان گله های دام) رودبار بودند و یکی از این برادرها به نام ملا کریم داد رودباری که  با همراهان زیادی که داشته از جمله یکی از برادرانش شروع به مهاجرت می کنند و در مسیر مهاجرتشان به منطقه که اکنون به نام دهشیخ است و  ما بین شمیل حاجی آباد هرمزگان و ارزوییه کرمان قرار دارد و به دلیل منطقه حاصلخیزی که داشته اقامت می کنند و تا نسلها آنجا می مانند و زندگی می کنند ، که شجره نامه آنها به این شرح است:  بعد از ملا کریم داد رودباری ،ملا علیرضا رودباری و بعد کربلایی الطاف نبوی و بعد کربلایی محمدعلی نبوی و بعد مهدی نبوی و بعد نیما نبوی که بنده هستم و از اجداد ملاکریم داد رودباری هستیم که شش نسل است که در این روستا اقامت داریم و حدود 400 تا 500 سال می شود که از رودبار مهاجرت نموده ایم.

البته ملا کریم داد به غیر از ملا علیرضا بچه های دیگه هم داشته مثل ملا علی کلانتر(کلانتر وقت روستای ده شیخ بوده و به همین دلیل لقب کلانتر را به او داده اند) و همچنین کربلایی الطاف نبوی هم فرزندان دیگری داشته فرزند اولش :کربلایی محمد علی بعد کربلایی فاطمه، و از زن دیگرش ،حسن،ملا حسین ،علی محمد ،این رو گفتم که بدونین فقط من از شاخه ی ملا علیرضا- کربلایی الطاف - کربلایی محمدعلی و مهدی نبوی هست.


جالب اینجاست با وجود  گذشت قریب به ۴۰۰سال پیش بعد از مهاجرت ملاکریم داد هنوز که هنوزاست مردم دهشیخ به گویش رودباری (بلوچکاره ای) صحبت می کنند و آداب و رسومشان حفظ شده گرچه متاسفانه به دلیل مهاجرت دهشیخیها به بندر عباس و شهرهای توسعه یافته طی ۶دهه زبانشان دچار تحریف و کاستی شده ولی هنوز هم به زبان رودباری تکلم دارند .

نکته دیگر و سوال بی جواب بنده این است که در ابتدای امر ملا کریم داد به همراه یکی از برادراش مهاجرت را آغاز نموده اند اما برادر ایشان مسیر مهاجرت را ادامه می دهد و هیچ کس از مقصد آن مطلع نیست و امیدوارم که از طریق این وبلاگ با دیگر عمو زاده های خود آشنا شوم.

 

فامیلی اکثر دهشیخیها : نبوی، انصاری زاده ، انصاری پور، علیشاه پوری ، پرموزه که انصاری ها و نبوی ها با هم عمو زاده اند و علیشاه پوری ها و پرموزه ها هم جدا با هم عمو زاده محسوب می شوند.

http://www.folder98.ir/uploads/n6251_IMG-20180116-WA0009-1.jpg

 (نمونه ای از یک سنگ قبر که نشان میدهد اصالت مردم دهشیخ به رودبارزمین تعلق دارد)

4- آیا رودباری های دهشیخ و شهر لنگه با هم رابطه خویشاوندی دارند؟

با توجه به اینکه شروع مهاجرت رودباریهای لنگه با مهاجرت ملا کریم داد یکی بوده حدس میزنم که دهشیخیها با رودباریهای لنگه از یک طائفه اند. البته این در حد یک حدس است.

 

5- بلوچکاره ها در دیگر شهرستان ها از جمله : کهنوج، بشاگرد، رودان، جیرفت و.. وجود دارند آیا مطمئنی که شما اصالتی رودباری دارید؟

ما از آنجایی فهمیدیم  که طوائفی در رودبار داریم،  قریب به ۵۰ سال پیش شخصی به  نام درویش رودباری که اون هم مقیم روستایی بنام دره شور که قسمتی از شهرستان فاریاب استان کرمان می باشد و الآن هم در بندرعباس سکونت داره به وصیت مادربزرگش که بهش گفته بود ما طائفه ایی داریم که چند قرن پیش مهاجرت کردند به روستایی به نام دهشیخ سکونت دارند، درویش رودباری کنجکاو می شه و شروع به پیدا کردن عمو زاده های خودش میکنه همینجور آدرس از این و اون می گیره تا میرسه به روستای دهشیخ و میره خودشو به کربلایی محمدعلی نبوی پدربزرگ ‌بنده معرفی میکنه و از اونجا زمینه برای رفت و آمد بین دهشیخیها و خانواده درویش فراهم‌ می شود .

 

6- چرا اسم این روستا را دهشیخ گذاشتند؟


 دلیل نامگذاری دهشیخ این بوده که مردم رودباری که به دهشیخ مهاجرت کردند همه سواد دار و ملا زاده و ملاهایی بودند که در مکتب درس می دادند به همین خاطر اسمش رو ملا کریم داد گذاشت ده شیخ و باعث افتخاره در ۵۰۰ سال پیش که مردم چندان به سواد اهمیت نمی داند و خوندن و نوشتن بلد نبودند گروهی از مردم رودبار سواد داشتند و این تمدن بالای مردم بلوچکاره رودبار رو میرسونه .

7 – آیا در روستای دهشیخ آثار تمدنی هم وجود دارد؟

 

در دهشیخ آثار باستانی زیادی هست از جمله از این آثار باستانی ها خانه هایی مربوط به زرتشتیان(چهار طاق) که از دوره ی ساسانیان است که نشون میده در اون منطقه تمدن وجود داشته ولی متاسفانه میراث فرهنگی هیچ توجهی به این بنا ها نداره و در حال نابودیند، در 5 کیلومتری دهشیخ آب گم وجود دارد و بقایای یک قنات قدیمی نیز هنوز مشهود است.

و یکی دیگر از بناهای تاریخی دهشیخ قلعه دهشیخه که متاسفانه اون هم بدلیل بی توجهی میراث فرهنگی ففط یک پایه قلعه مونده و اون هم در حال نابودیه.

http://www.folder98.ir/uploads/c025555_dehshikh03.jpg

(بنای چهار طاق عبادتگاه زرتشتایان بجا مانده از عهد ساسانی)


8- آیا با دیگر مهاجرین رودباری آشنایی دارید؟


در بندرعباس محله دوهزار، رودباری های زیادی هستند و محله ای نزدیک به فلکه کشمیری هم هستند  که اکثر رودباری ها اونجا سکونت دارند.

 

9- شاید مردم روستای دره شور شهرستان فاریاب از نسل دو برادر ملاکریم داد باشند، تحقیقی در این زمینه کرده اید؟

یکی از برادران ملا کریم در رودبار می ماند ولی معلوم نیست بعدا مهاجرت کرده یا نه، تا زمان مهاجرت ملا کریم داد اون در منطقه رودبار می ماند ولی برادر دیگر که همراه ملاکریم مهاجرت می کنه به مسیر خود ادامه می دهد و شاید از اجداد کسانی باشه که در روستای دره شور مقیم شده اند این هم فقط در حد احتماله


10- من طی تحقیقی که در پیرامون روستای شما کردم در روستای شما بنایی وجود دارد به نام چهار طاق که از زمان ساسانیان بجا مونده، با توجه به حضور ۵۰۰ساله شما باید مردمی در گذشته در ده شیخ زندگی می کردند اطلاعی از این موضوع دارید؟

بله زندگی می کردند ، بعد از حضور ملاکریم داد، بین مهاجرین و ساکنین بومی اختلافاتی پیش می آمد و هر چند مدت درگیری های رخ میداد، علت این اختلافات به خوبی روشن نیست، ولی به هر حال چون تعداد مهاجرین رودباری بیشتر بود اونجا شروع به اشتغال زایی کردند و ملا کریم داد در مرطوییه ، دهشیخ ، کریم آباد  ، دهنه بالا که مناطق حاصلخیزی دور تا دور دهشیخ بودند شروع به کشت زمین های زراعی و باغ های مرکبات کرد و در حال حاضر هم آثاری از آنها در کریم آباد و مرطوییه و دهنه بالا هست ومالکانش هم ما و بقیه بازماندگان از نسل ملا کریم داد هستیم.

نمیدونم قبل از ملاکریم داد اسم دهشیخ چی بوده ولی میدونم که مردم اونجا زندگی می کردند و تمام نام های دهشیخ و دهنه بالا ، کریم آباد و مرطوییه که ملا کریم داد مال و ملک داشت رو خودش انتخاب کرده است.


11- چرا مردم دهشیخ به بندرعباس مهاجرت کردند در حالی که مالک زمین های حاصلخیزی بودند؟

 

در سال ۷۰سیلی در دهشیخ آمد که روستای دهشیخ رو ویران کرد و تمام باغ های مرکبات و خانه های مردم رو برد و مردم خانه های خودشان را در یک کلیومتری دهشیخ قدیم بنا کردند و در حال حاضر در دهشیخ جدید زندگی می کنند و دهشیخ قدیم در حال حاضر به یک منطقه تاریخی و آثار بازمانده خانه های خشتی و گلی در آمده ، باز مانده یک قلعه دهشیخ هم در دهشیخ قدیم واقع شده است.

بدلیل آمدن سیل و از بین بردن اکثر مرکبات دهشیخ قدیم و دهنه بالا و بعد از آن هم خشکسالی ،مرکبات دهشیخ ، مرطوییه ، کریم آباد ، دهنه بالا نابود شد ،ریش سفیدان نقل می کنند که در دهشیخ قدیم زمینی به طول ۶ کیلومتر باغ مرکبات بود که حاصل دست رنج ملاکریم داد و ملاعلیرضا و بقیه نوادگان آن بود ولی در حال حاضر فقط قسمتی از مرکبات مرطوییه باقی مانده که ازش استفاده میشه و بدلیل کمبود آب و نبود نیروی انسانی و متخصص نخیلات دهشیخ قدیم و دهنه بالا و کریم آباد بلا استفاده مانده است.

مادر بزرگم میگفت وقتی سیل اومد مردم همه فرار کردند و به بالای کوه پناه بردند و وقتی برگشتن هیچ چیز از آبادی نبود ، همچنین میگفت کربلایی محمد علی سالها بعد از ویران شدن مرکبات توسط سیل وقتی به زمین های خشک شده که روزی در اونجا مرکبات زیاد بود نگاه می کرد گریه میکرد که حاصل دست رنج خودش و سه نسل قبلش از دست رفته بود و انقدر روزانه گریه می کرد که چشمش ضعیف شد.

یکی از دلایل مهاجرت دهشیخیها هم به بندرعباس و دیگر شهرها و روستاهای دیگر آمدن سیل، خشکسالی بعد از سیل ، از بین رفتن باغ های مرکبات، نبود اشتغال و تحصیل (در زمان قدیم بعد از حضور ملا کریم داد بدلیل سواد داشتن اولین مکتب خانه در منطقه را بوجود آورد و از همه جا برای تحصیل به دهشیخ می آمدند و همچنین اولین پاسگاه در منطقه دهشیخ احداث شد ، ولی بعد از آمدن سیل بدلیل نبود ملاهای مکتبی و نبود مدرسه و دیگه سواد مکتبی رواج نداشت و همه به مدرسه میرفتند به شهرهای دیگه مانند بندرعباس مهاجرت کردند.

12- اگر حرف دیگه ای در پیرامون این موضوع دارید که باید اضافه بشه بفرمایید؟

در حال حاضر در دهشیخ سه دسته قومیت زندگی می کنند ،یک ‌دسته مردم‌خود دهشیخ که اصالت رودباری دارند که به دلیل مهاجرت بقیه دهشیخی ها به شهر های توسعه یافته جمعیت بسیار کمی دارند ولی در زمان مراسمات مختلف از جمله تاسوعا و عاشورا و اعیاد مختلف همه دهشیخیها برای بجا آوردن رسومات قدیمی به دهشیخ میاند ، دسته دوم :در زمان قدیم به علت حاصلخیزی مناسب و شهرت آن در منطقه بسیاری از مردم از روستاها ی اطراف برای کار به دهشیخ می امدند و بعد از گذشت زمان گروهی از آنها هنوز که هنوزه در دهشیخ ساکن هستند و خود را دهشیخی میدانند ولی مردم رودباری و الاصل دهشیخ آنها را دهشیخی و رودباری الاصل نمی دانند، دسته سوم هم گروهی از عشایر که از ترک زبانان منطقه بافت هستند به دلیل شرایط اقتصادی به یکجا نشینی رو آوردند و دیگر ییلاق قشلاق نمی کنند و در دهشیخ ساکن هستند.

http://www.folder98.ir/uploads/n66735_photo_2002-01-01_01-15-58.jpg


http://www.folder98.ir/uploads/m213172_photo_2002-01-01_01-16-05.jpg

(این هم ظرفی است مربوط به ۲۰۰سال پیش که در مراسمات از جمله تاسوعا عاشورا داخلش آب می کردند و قبل از صرف چایی و غذا مرسوم بود این ظرف رو جلوی کل حاضرین میگ رفتند و دست وخودشون رو می شستند و همچنین در مجالس عزاداری تاسوعا عاشورا استکان ها رو  درون این ظرف می ریختند و آب می کشیدن این ظرف از کربلایی الطاف به ما به ارث رسیده است)

http://www.folder98.ir/uploads/y0406_photo_2002-01-01_01-16-08.jpg

(این هم‌ نوعی پارچ از زمان قاجاره که مادر بزرگم میگفت کربلایی محمد علی ، پدربزرگم هر صبح دست و صورت خودش رو با آب این پارچ میشست)


منبع: نیما نبوی از اهالی روستای دهشیخ

 


محصولات


ارسال نظر





Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.